Toksyczni rodzice

Wiele się mówi o błędach popełnianych przez dzieci. A tymczasem my dorośli od czasu do czasu również je popełniamy. Ja sama popełniłam kilka błędów wobec swego syna, co było powodem niemałego bólu dla niego i dla mnie.

Wiadomą sprawą jest, że każdy rodzic od czasu do czasu krzyczy na swe dziecko, że bywa zbyt władczy.

Czy z tych uchybień należy więc nazwać rodziców okrutnymi? Oczywiście, że nie. Rodzice są tylko ludźmi i mają niejednokrotnie mnóstwo problemów. Każdemu dorosłemu może zdarzyć się chwila słabości, zły dzień. Wiele nastolatków ma trudne związki z rodzicami. Nie świadczy to jednak o tym, że rodzice są emocjonalnie destrukcyjni.

Jest niestety wielu rodziców, których negatywne wzorce zachowań w sposób stały i dominujący wpływają destrukcyjnie na psychikę dziecka. Mowa o rodzicach wyrządzających nagminnie krzywdę swemu dziecku.

Rodzice tacy często nazywani są jako toksyczni rodzice.

Co powinno zmusić nastolatka do refleksji nad tym, czy jego rodzic wpływa na niego w sposób. destrukcyjny?

Odnosząc się do kilku ciekawych lektur psychologicznych, podam kilka przykładów:

1.Rodzic często mówi, że jesteś niedobry, bezwartościowy.

2.Ciągle Cię krytykuje, używa wobec Ciebie wyzwisk.

3.Używa siły fizycznej, aby Cię utrzymać w ryzach.

4.Bywasz zakłopotany, przestraszony, zawstydzony z powodu rodziców.

5.Rodzice regularnie spożywają alkohol, narkotyzują się.

6.Musisz się opiekować rodzicem z powodu jego problemów

7.Rodzice zrobili Ci coś złego, co miało pozostać tajemnicą rodzinną.

8.Boisz się swoich rodziców.

9.Rodzice manipulują Tobą poprzez groźbę lub poczucie winy.

10.Uważasz, że cokolwiek zrobisz, i tak nigdy nie będą z Ciebie zadowoleni.

Rodzice toksyczni są często nieadekwatni, niedojrzali. Niejednokrotnie sprawiają, że dziecko musi przejąć ich obowiązki, role. Często też dochodzi do odwrócenia ról – dziecko daje wsparcie emocjonalne rodzicowi. Toksyczny rodzic wymaga podporządkowania, chciałby, aby dziecko nawet dorosłe zawsze postępowało według jego instrukcji.

To tylko niektóre przykłady, które jeśli się zdarzają w Twojej rodzinie, powinny Cię zmobilizować do rozmowy z kimś zaufanym. Może to być psycholog, pedagog szkolny, wychowawca czy ktoś, komu możesz bezgranicznie zaufać.

Nie powinno się bagatelizować tego typu zachowań. Dlaczego?

W przyszłości możemy mieć trudności w układaniu sobie życia z partnerem, w podejmowaniu decyzji i karierze zawodowej.

Dlatego musimy walczyć, gdyż jest to walka o wolność osobistą, poczucie własnej tożsamości, nasze własne granice i prawo decydowania o sobie.  

Fobia szkolna

Inteligencja emocjonalna kształtowana jest już w dzieciństwie. To wtedy uczymy się sposobów radzenia sobie z emocjami. Wiek dojrzewania jest na tyle skomplikowanym etapem w życiu nastolatka, że często dochodzi w nim do wielu zaburzeń emocjonalnych.

Za prawidłowy rozwój emocjonalny nastolatka odpowiedzialni są jego rodzice i opiekunowie. To oni powinni wiedzieć, że zarówno surowe, jak i pobłażliwe wychowanie, źle wpływają na wychowanie. W wychowaniu dziecka nie powinno się przejawiać żadnych skrajności. Nastolatek wychowany w zupełnej swobodzie nigdy nie pozna granic przyzwoitości. Ten zaś wychowany w restrykcyjnych warunkach stanie się człowiekiem zamkniętym w sobie. Zarówno pierwszy przykład jak i drugi może przynieść przykre konsekwencje w dalszym życiu młodego człowieka. Sztuką dobrego wychowywania jest niewątpliwie znalezienie równowagi.

Często jest tak, że wszelkiego rodzaju zaburzenia emocjonalne nastolatka kojarzymy z pewną patologią, jaka się wykształciła wokół jego osoby. Nic bardziej mylnego. Również w kochającej się rodzinie, gdzie występują odpowiednie warunki ekonomiczne, spotkać możemy dziecko z zaburzeniami emocjonalnymi. Często wynika to z nadopiekuńczości, która przyczynia się do braku stabilności emocjonalnej dziecka. W wyniku takiej postawy rodziców, dziecko uczy się szantażu emocjonalnego.

Bardzo popularnym zaburzeniem emocjonalnym, który warto poznać jest tak zwana fobia szkolna, z którą zmaga się coraz więcej dzieci. Objawy tego rodzaju zaburzenia często mają wymiar fizyczny. Dziecko odczuwa typowe objawy somatyczne, do których zaliczyć możemy poranne biegunki, bóle brzucha czy mdłości. Często dochodzi do duszności oraz kołatania serca.

Fobia szkolna jest objawem zaburzeń nerwicowych. Aby z nią wygrać musimy poznać tak zwany rodzaj czynnika lękotwórczego, czyli źródło problemu. Może to być presja kolegów szkolnych czy też nieumiejętność dostosowania się do nowych warunków. Powodów fobii szkolnej może być wiele.

Przyczyna fobii szkolnej zawarta jest często w niewłaściwych relacjach rodzic – dziecko. Przykładem może być nadmierna opiekuńczość ze strony matki - chłód emocjonalny ojca. Dziecko wychowywane w takich warunkach podświadomie boi się rozłąki z matką. Nie jest dla niego problemem przebywanie w szkole, lecz przebywanie bez mamy. 

Fobia szkolna, która z kolei dotyka młodzież spowodowana jest w zasadzie innymi czynnikami. Może to być wspomniana już presja, mobbing jak również przerodzenie się fobii szkolnej w tę społeczną, która charakteryzuje się z kolei strachem i lękiem przed pewnymi sytuacjami społecznymi. Przykładem może być pojawienie się fobii u nastolatka, który zmienia szkołę. Nastolatek ten boi się sytuacji, w których ludzie będą obserwować i oceniać jego zachowanie i wygląd.

Zlekceważona fobia może uniemożliwiać kontynuowanie nauki szkolnej, zastosowanie zaś bezpodstawnych kar i przymusu do nauki nasilić objawy.

Fobię szkolną należy leczyć przede wszystkim psychologiczne ale również farmakologicznie. Nieleczona fobia szkolna na pewno odbije się niekorzystnie na nastolatku w przyszłości. Jako dorosły już człowiek będzie unikał sytuacji społecznych do tego stopnia, że utrudni sobie życie. Zawsze będzie pozostawał w tyle, w obawie przed krytyką. Nawet najbardziej inteligentny i wartościowy człowiek, który boryka się z fobią społeczną nigdy nie będzie czuł się szczęśliwy i spełniony.

W leczeniu fobii na pewno ważna jest więc zmiana sposobu myślenia o różnych sytuacjach społecznych, dlatego pomoc psychologiczna jest jak najbardziej konieczna.

Jeśli więc zauważymy, że któryś z naszych kolegów czy koleżanek ma problemy wskazujące na fobię reagujmy, namówmy go na szczerą rozmowę ze specjalistą.

Prostytucja wśród młodzieży

Prostytucja występuje w każdej warstwie społecznej od wielu wieków. Zjawisko to coraz częściej dotyka nastolatek, które poszukują sponsora.

Młoda dziewczyna, która zaspokaja potrzeby seksualne przygodnych partnerów za zapłatą, bez zaangażowania uczuciowego, nikogo już zbytnio nie zdziwi. Coraz więcej młodych dziewcząt staje się galeriankami. Stać je na markowe ciuszki i kosztowną biżuterię. Zjawisko to staje się z roku na rok bardziej popularne i preferowane przez coraz młodsze dziewczyny. Widać to niemal w każdej galerii handlowej, gdzie młode dziewczyny polują na zamożnych panów.

Ale czy prostytucja dotyka tylko płeć żeńską? Z całą pewnością nie.

Tak zwani gigolo czyli mężczyźni tańczący w klubach nocnych, często uprawiający prostytucję heteroseksualną jak i homoseksualną, to coraz częściej młodzi panowie, którzy nie przekroczyli progu wiekowego 20 lat. Mężczyźni tacy cieszą się ogromnym powodzeniem zwłaszcza wśród dojrzałych kobiet, chcących zostać sponsorkami dla wkraczającego dopiero w dorosłość pana.

Co kieruje młodymi ludźmi, że decydują się na prostytucję?

Z pewnością współczesna młodzież kieruje się przede wszystkim prawem do wolności i swobody popadając przy tym w uzależnia i hołdując zachowaniom patologicznym, wśród których prostytucja jest tego doskonałym przykładem. Nie dotyczy to oczywiście wszystkich młodych ludzi, jednakże z roku na rok liczba prostytuującej się młodzieży wzrasta.

Szczególnie niebezpieczna i zabroniona jest prostytucja nieletnich, która niestety nabrała specyficznego wymiaru. Rzadko spotykamy się bowiem z dezaprobatą dla tego typu zachowań, można więc śmiało zaryzykować stwierdzeniem, że istnieje przyzwolenie społeczne na tego typu zachowania dewiacyjne nastolatków.

Do prostytucji wśród nastolatków przyczynia się na pewno niski status materialny w rodzinie. Młoda osoba jest gotowa podnieść swój standard życiowy właśnie dzięki prostytucji. Warto tutaj wymienić również zachwianie systemu wartości, gdzie pieniądz staje się wartością najważniejszą.

Dla wielu nastolatków właśnie prostytucja jest doskonałym sposobem na szybkie i skuteczne pozyskiwanie środków niezbędnych do luksusowego życia.

Prostytucja pozostawia ślady w psychice każdego młodego człowieka. 

Głównym zagrożeniem jest przede wszystkim ryzyko zarażenia się AIDS oraz innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. Z czasem dochodzi do wewnętrznego zagubienia się młodej, prostytuującej się osoby. Przede wszystkim zaburzona zostaje hierarchia wartości. W parze z prostytucją idą alkohol i narkotyki. A wszystko po to, by stłumić prawdziwe emocje, które tkwią w psychice nastolatka. Używki tego typu pomagają zagłuszyć sumienie i zapomnieć o obrzydzeniu, jakie czują do siebie młodzi ludzie.

I na tym etapie pojawia się już kolejny problem – uzależnienia...

Mobbing w szkole

Mobbing w szkole

Młodzież coraz częściej doświadcza dyskryminacji w swoim życiu. Przykładem tego może być zjawisko tak zwanej ''fali'' czyli mobbingu w szkole.

Mobbing jest zjawiskiem, który przybiera różnorodne formy. Coraz częściej ofiarami mobbingu stają się dzieci i młodzież. Zjawisko to obecne jest niemal w każdej szkole.

Jak go scharakteryzować? Na pewno jest to nieetyczne, trwające systematycznie i zdecydowanie długo zachowanie wobec ofiary. 

 

Jak rozpoznać, że w naszej szkole mamy do czynienia z mobbingiem? Przede wszystkim poprzez trwający przez długi czas konflikt koleżeński, który doprowadził do utrudnienia normalnego funkcjonowania szykanowanego ucznia.

Z mobbingiem mamy do czynienia wówczas, gdy szykanowany uczeń, chcąc zażegnać kłopotliwą sytuację, spotyka się z tym, że oprawca nadal dopuszcza się regularnych działań wobec niego, a ten z kolei zaczynać przejawiać objawy stresu, lęku i paniki. Taka postawa oprawcy staje się idealnym bodźcem motywującym do bardziej okrutnych działań. Wśród jakich osób szukać sprawcy mobbingu? Okazuje się, że są to osoby dominujące oraz posiadające wyolbrzymione poczucie własnej wartości. Często boją się konkurencji i są nieufne. Takim uczniom bardzo często udaje się

wymusić postawy prześladowcze w grupie.

Ofiarami mobbingu stają się z kolei osoby nieśmiałe oraz odróżniające się od innych. Dotyczy to często stylu ubierania się, koloru włosów czy skóry. Na mobbing często narażeni są nastolatkowie z rodzin uboższych, pochodzące z rozbitych czy patologicznych rodzin, aczkolwiek agresorami również okazują się uczniowie, którzy nie doświadczyli ciepła domowego i normalnych relacji z rodzicami.

Sprawca mobbingu ma przewagę psychiczną i fizyczną nad ofiarą. Dochodzi wówczas do wyśmiewania, obmawiania, bicia oraz szantażu a tym samym wytworzenia się wokół ofiary atmosfery zagrożenia. Ofiara mobbingu zostaje wyłączona z grupy a niekiedy z całego życia społecznego, zwłaszcza jeśli staje się bierna i nie potrafi się bronić.

Przyczynami mobbingu szkolnego może być nieprawidłowe funkcjonowanie instytucji oświatowej, brak wzajemnego szacunku oraz lekceważenie drobnych wykroczeń ucznia. Szkoła powinna dążyć do usunięcia wszystkich negatywnych aspektów tkwiących w środowisku szkolnym. Niezwykle ważna jest więc praca zespołowa i właściwe relacje nauczyciel-uczeń. Obowiązkiem rodziców zaś jest dbanie o potrzeby emocjonalne dziecka.

Relacje rodziców z nastolatkiem

Pod maską dorosłości


Trudnym wyzwaniem dla wielu rodziców jest wychowanie nastolatka. Zadbanie o właściwe relacje rodzic- dziecko jest niezwykle trudne zarówno dla samego nastolatka jak i jego rodziców.
W okresie dojrzewania dochodzi do wielu decydujących zmian w organizmie i wyglądzie młodego człowieka. Dotyczy to również pojmowania świata i szukania autorytetów. Między nastolatkami a rodzicami dochodzi do różnego rodzaju konfliktów. Rodzice zazwyczaj nie wiedzą, jak traktować swoje nastoletnie dzieci. Nie potrafią przekazać miłości, jaką darzą swoje dziecko.
Nastolatek, z jednej strony posiada swoje potrzeby emocjonalne, typowe dla dzieci, z drugiej zaś chciałby być traktowany na równi z dorosłymi.
W obecnych czasach wielu młodych ludzi nie ma pewności, że komuś na nich naprawdę zależy. Jest to spowodowane ciągłą gonitwą rodziców na pieniądzem. Pod maską apatycznego pokolenia współczesnej młodzieży często kryje się gniew i zagubienie. Coraz więcej młodych ludzi postrzega siebie w negatywny sposób. Czują się niedowartościowani i niepotrzebni.
Taka sytuacja często rodzi przykre konsekwencje. Należy tutaj wymienić stany depresyjne oraz bunt przeciwko autorytetom. Młody człowiek zaczyna odnosić się w sposób krytyczny do poglądów dorosłych, które uważa za przestarzałe. Wszelkiego rodzaju kary odbiera jako nieuzasadnione i niesłuszne.
Rodzice z kolei spoglądają na problemy swego dorastającego dziecka oczyma własnej młodości, zapominając o tym, że czas idzie z postępem. A przecież zmieniają się warunki życia i mentalność ludzka. Brak wzajemnego zrozumienia powoduje właśnie problemy, które mogą przynieść przykre konsekwencje. Młody człowiek traci zaufanie do rodziców, szuka autorytetów, gdzie indziej, co nie zawsze jest racjonalne. Coraz częściej dochodzi do sytuacji, że zagubiony młody człowiek staje się łatwym łupem ludzi pozbawionych skrupułów. Podatny na wpływ i perfidne manipulacje staje się ich ofiarą.

Jak budować właściwe relacje z nastolatkiem?

Z pewnością jest to bardzo trudne ale możliwe. W okresie dojrzewania nastolatkowi trzeba poświęcić więcej czasu i uwagi. Jako rodzice powinniśmy okazywać więcej serdeczność a także szczerze zainteresować się sprawami naszego dziecka. Pamiętajmy, że to właśnie dom rodzinny ma decydujące znaczenie w procesie kształtowania osobowości i postaw współczesnej młodzieży. Tylko w spokojnej i kochającej się rodzinie nastolatek osiągnie emocjonalną stabilność i pewność siebie. Znajdzie w nim właściwy sposób reagowania na nowe, często zaskakujące go sytuacje życiowe.
Skupianie się tylko się na negatywnych zachowaniach swojego dziecka powoduje, iż wyrządzamy mu krzywdę. Dostrzegajmy więc i te pozytywne cechy naszych dzieci, doceniajmy, nagradzajmy a przede wszystkim rozmawiajmy!
Kluczem do uniknięcia poważnych problemów z dojrzewającym nastolatkiem jest skupianie uwagi na jego zainteresowania. Zadbajmy więc by nasza pociecha mogła spełniać swoje pasje. Starajmy się wykazać odrobinę entuzjamu i zainteresowania hobby naszego nastolatka.
Nikt nie powiedział, że wychowywanie nastolatka jest łatwym wyzwaniem. Nie wpadajmy jednak z tego powodu w przesadę i nie upatrujmy w swoim dziecku wyłącznie wad.

Niebezpieczna euforia

Któż z nas nie tęskni za wakacjami i prawdziwym szaleństwem?
Podekscytowani odpoczynkiem od szarej codzienności, często zapominamy o niebezpieczeństwach, jakie czyhają na nas latem.
Dotyczy to głównie nastolatków, którzy z jednej strony czują się dorośli, z drugiej zaś brakuje im bagażu doświadczeń, przez co nie są w stanie przewidzieć niektórych sytuacji, które mogą przynieść przykre konsekwencje.
Młodzież lubi się bawić, dlatego miejscem chętnie odwiedzającym stają się dyskoteki. A niebezpieczeństw na tego typu imprezach jest co niemiara. Jednym z nich są niewątpliwie narkotyki.
Z pewnością każdy młody człowiek słyszał o bardzo popularnej pigułce gwałtu, która jest jednym z najbardziej niebezpiecznych z narkotyków, którymi może się posłużyć napastnik dla ubezwłasnowolnienia ofiary.
Pigułka gwałtu zaczyna działać po około 30 minutach. Po jej zażyciu na 3 do 6 godzin tracimy świadomość. Nic więc dziwnego, że nazywana jest pigułką zapomnienia.
Sprawcy poza tym, że gwałcą ofiarę, często wykonują kompromitujące zdjęcia lub filmy o charakterze pornograficznym, w celu szantażowania ofiary.


 


Jak się ustrzec przed tabletką gwałtu?

Pod żadnym pozorem nie zostawiajmy otwartego napoju. Nie gódźmy się na drinka lub inny napój od nowo poznanych osób. Zachowujmy umiar w piciu alkoholu, by zachować świadomość tego, co robimy.
Osoba pod wpływem tego narkotyku sprawia wrażenie upojonej alkoholem. Staje się uległa, sprawca zaś chętny do pomocy.
Jeśli więc zauważymy niepokojące objawy mogące wskazywać na zażycie pigułki gwałtu od razu wezwijmy policję lub udajmy się do ochroniarza dyskoteki. Pod żadnym pozorem nie wychodźmy na świeże powietrze, a zwłaszcza sami. Unikajmy ciemnych i opustoszałych miejsc.
Do charakterystycznych objawów zażycia pigułki gwałtu zaliczyć możemy nagłą euforię i rozluźnienie oraz zawroty głowy. To pierwsze objawy, które powinny nas zaniepokoić i skłonić do wezwania pomocy.
W dalszej kolejności dochodzi do złego samopoczucia, wymiotów i drgawek. Po podaniu zbyt silnej dawki może dojść do śpiączki, zaburzeń oddychania a nawet śmierci.



Młodość ma swoje prawa. Bawmy się jednak w grupie sprawdzonych przyjaciół a z drinków nie spuszczajmy oka.

Trądzik

Nie taki trądzik straszny

Nastolatkowie zmagają się z wieloma problemami. Jednym z nich jest trądzik, który potrafi nieźle namieszać w psychice młodego człowieka. Nastolatek dotknięty trądzikiem często obawia się odrzucenia ze strony rodziny i przyjaciół. Nawet jeśli jest pod stałą kontrolą dermatologa, nie wierzy w jakiekolwiek powodzenie leczenia. Ciężka postać trądziku spowodować może szczególnie u młodego człowieka wycofanie się z życia towarzyskiego oraz zamknięcie w sobie.

Takie nastawienie na pewno nie pomoże mu w walce z trądzikiem.

Jak sobie pomóc?

Przede wszystkim należy zrozumieć istotę problemu, jakim jest trądzik młodzieńczy.

Dojrzewanie jest okresem, kiedy gwałtownie podnosi się poziom androgenów, które pobudzają wydzielanie odpowiedzialnego za nawilżenie skóry sebum oraz potrzebnej do budowy włosów keratyny. W wyniku nadmiaru którejś z tych substancji zatyka się torebka włosowa, co doprowadza do pojawienia się trądziku.

Pozytywny wpływ na stan skóry nastolatka będą miały niewątpliwie warzywa i owoce, dzięki którym utrzymamy hormony w równowadze, a tym samym zwalczymy stany zapalne.

Przyjrzyjmy się więc produktom zalecanym do spożywania przez osoby dotknięte trądzikiem.

Warto spożywać orzechy brazylijskie, które posiadają bogactwo selenu. Jest to silny przeciwutleniacz, który doskonale walczy z trądzikiem.

Kolejnymi produktami spożywczymi, na które powinniśmy zwrócić uwagę są: drób, fasola, ostrygi i ryby. Produkty te zawierają spore ilości cynku, który pomaga zahamować powstawanie pryszczy a tym samym kontroluje hormony odpowiedzialne za pojawienie się trądziku.

Zdaniem wielu dermatologów, kwasy tłuszczowe omega-3 zmniejszają trądzik. Tak więc warto spożywać łososia, sardynki i makrelę, które zawierają mnóstwo tych kwasów.

Wspomagająco na gojenie ran i blizn trądzikowych działa witamina E, którą znajdziemy w pełnych ziarnach zbóż i orzechach.

Aby pozbyć się trądziku powinniśmy zmniejszyć ilość białego chleba, ziemniaków, frytek oraz produktów, które zawierają spore ilości cukru. Unikajmy produktów mocno solonych oraz smażonych. Warto również pamiętać, że dieta uboga w magnez nie pomoże nam wygrać z trądzikiem. Wiadomo bowiem, że magnez jest niezwykle pomocny w leczeniu trądziku wywołanego brakiem równowagi hormonów. Jedźmy więc czekoladę gorzką, która wpłynie pozytywnie nie tylko na naszą cerę ale i na samopoczucie.

Poza odpowiednią dietą warto zadbać o leczenie dermatologiczne. Regularne wizyty u dermatologa z pewnością pozytywnie wpłyną na naszą cerę.

Z trądzikiem da się żyć, trzeba tylko racjonalnie do niego podejść i nastawić się pozytywnie na leczenie, do czego zachęcam wszystkich nastolatków borykających się z tym właśnie problemem.

Depresja nastolatków

Kiedy depresja wygrywa z chandrą...

W okresie dojrzewania dochodzi do wielu istotnych zmian, które młody człowiek nie zawsze potrafi zrozumieć, a co dopiero zaakceptować. Poza zmianami hormonalnymi, od nastolatka oczekuje się wielu decyzji dotyczących przyszłości. Zmiana szkoły i środowiska, wybór zawodu, nieszczęśliwe zauroczenia. To wszystko potęguje w młodym człowieku rozchwianie emocjonalne, które coraz częściej doprowadza do depresji.

Depresja jest chorobą , którą objawia się pogorszeniem nastroju, zmniejszeniem energii i aktywności oraz zainteresowań.

Coraz więcej młodych ludzi zmaga się z depresją. Wielu nastolatków nie potrafi cieszyć się życiem. Stają się apatyczni i przygnębieni. Kiedy stan taki utrzymuje się dłużej, możemy podejrzewać, że dotknęły nas objawy depresyjne.

Może w naszym życiu zaszły jakieś dramatyczne wydarzenia, a może bez wyraźnego powodu czujemy się zniechęceni i niepotrzebni? Nie każde pogorszenie nastroju zwiastuje depresję, jednakże kiedy taki stan utrzymuje się dłużej, na pewno potrzebna jest nam fachowa pomoc, dzięki której zaczniemy się cieszyć życiem.

Jak rozpoznać, że bliski nam przyjaciel zmaga się z depresją?

Zapoznajmy się z kilkoma, podstawowymi objawami mogącymi świadczyć o depresji.

Na samym początku depresji pojawia się apatia, która objawia się brakiem zainteresowania dniem codziennym, przyjaciółmi, rodziną. Nastolatek często woli zamknąć się w swoim pokoju, w którym potrafi przesiadywać godzinami, wpatrując się w sufit, zamiast porozmawiać z kimś bliskim.

Kolejnym sygnałem jest agresja. Nastolatek z byle powodu się złości i krzyczy.

Podczas depresji dochodzi również do kłopotów w szkole. Nastolatek zaczyna się gorzej uczyć, miewa kłopoty z pamięcią i koncentracją.

Zmieniają się również jego upodobania. Zaczyna słuchać posępnej muzyki.

Wszystkie te objawy powinny nas zaniepokoić, gdyż to pierwszy krok do myśli samobójczych, które towarzyszą tej podstępnej chorobie. Wielu nastolatków zaczyna przeglądać strony internetowe o tematyce śmierci. Odurzanie się jest dla młodego człowieka wyjściem z tej sytuacji. Zaczyna sięgać po alkohol i narkotyki. I tu pojawia się prawdziwy problem...

Jakie są przyczyny depresji u nastolatków?

Do tych podstawowych zaliczyć możemy utratę poczucia własnej wartości. U nastolatka jest to związane z jego zmieniającym się wyglądem oraz nieradzeniem sobie w szkole. Kolejną przyczyną może być pesymistyczne postrzeganie świata. Młody człowiek jest negatywnie nastawiony do otaczającego go rzeczywistości, gdyż nie potrafi osiągnąć wyznaczonego sobie celu. Szybko dochodzi do wniosku, że zawsze będzie odnosić porażki, niezależnie od tego, jak bardzo będzie się starać. Często ma to związek z rodzicami, którzy mają przerost ambicji i ogrom planów, co do przyszłości swojego dziecka. Sytuacja taka często doprowadza do konfliktów i złych relacji rodzic-dziecko.

Poczucie winy, strach przed porzuceniem, czy odrzuceniem w takich sytuacjach mogą przyczynić się do stanów depresyjnych. Wszystkie nagromadzone negatywne uczucia w psychice nastolatka kumulują się, co może być bardzo niebezpieczne dla niego.

Jak sobie pomóc?

Podzielenie się swoim problemem to połowa sukcesu w walce z depresją. Często dobrze jest się wypłakać, wyżalić lub po prostu wspólnie pomilczeć. Jeśli nie masz wparcia w rodzinie, a przyjaciele odsunęli się od Ciebie, poszukaj pomocy specjalistycznej. W każdej szkole znajduje się pedagog szkolny, który na pewno Ci pomoże znaleźć rozwiązanie. Na pewno będziesz mógł liczyć na dyskrecję z jego strony.

Wielu ludzi przeszło przez podobne doświadczenia, i nauczyło się cieszyć życiem. Dołącz do ich grona i pokonaj depresję.

Alkoholizm u nastolatków

Plaga społeczna młodego pokolenia

Jednym z najbardziej śmiercionośnych środków psychoaktywnych jest alkohol. Problem alkoholowy dotyka coraz młodsze społeczeństwo. Z roku na rok obniża się wiek inicjacji alkoholowej u obu płci. Obecnie wynosi on 13 lat. Jest to niepokojące zjawisko.

Pijący nastolatek nie budzi już tak ogromnego zaskoczenia, jak to bywało kilkanaście lat temu.

Spożywanie alkoholu przez młodzież przyczynia się w znacznym stopniu do zahamowania rozwoju emocjonalnego i opóźnienia dojrzewania. W wyniku spożywania alkoholu, nastolatek posiada obniżoną motywację do osiągania celów życiowych i realizacji wartości.

Wskutek upojenia alkoholowego świat wydaje mu się piękniejszy a problemy, z jakimi boryka się na co dzień łatwiejsze do rozwiązania.

W wyniku picia alkoholu dochodzi do zaburzeń uczenia się. Młody człowiek miewa poważne zaburzenia logicznego rozumowania i zapamiętywania oraz zaburzenia rozwoju emocjonalnego.

Regularne spożywanie alkoholu przez młode osoby prowadzi do wielu zmian fizycznych oraz psychicznych. Warto tutaj wspomnieć również o następstwach społecznych picia alkoholu. Spożywanie alkoholu powoduje rozluźnienie więzów społecznych i zawodowych. Często doprowadza do rozwoju przestępczości. 

Co powoduje, że nastolatek sięga po alkohol?

 Na pewno jest to chęć udowodnienia swojej dorosłości oraz potrzeba przynależności i akceptacji ze strony grupy. Młody człowiek sięga po alkohol w chwilach buntu, a także chcąc zaimponować rówieśnikom. Dla wielu gniewnych nastolatków to właśnie alkohol jest atrybutem dorosłości. Wielu młodych nastolatków sięga po alkohol w czasie weekendu, gdyż jest on doskonałym patentem na dobrą zabawę. Nastolatek tłumaczy sobie, że jedno piwo jeszcze nikomu nie zaszkodziło. Nic bardziej mylnego. Każdy nałóg zaczyna się właśnie od pierwszego razu.
Warto to mieć na uwadze, zwłaszcza że okres uzależnienia od alkoholu u nastolatka jest zdecydowanie krótszy niż u osoby w pełni dojrzałej. Nastolatkowi na uzależnienie się od alkoholu wystarczy zaledwie 6 miesięcy weekendowego picia. Przekonanie, że wypicie kilku piw na imprezie, nie czyni z nas alkoholika jest więc bardzo błędne.
Najbardziej niebezpiecznym powodem spożywania alkoholu przez młodego człowieka jest ucieczka od problemów.
Wychodząc z założenia, że nastolatek zaczął stosunkowo niedawno spożywać alkohol w celu poradzenia sobie z problemami życiowymi, powinniśmy w pierwszej kolejności starać się zidentyfikować te problemy. Naszym celem musi być przede wszystkim konstruktywne i bezpośrednie rozwiązanie tych problemów. Motywowanie do podjęcia terapii powinno mieć na celu pokazanie młodemu człowiekowi, jak można sobie radzić z problemami w sposób inny, niż korzystając z pomocy alkoholu. Niezwykle ważnym elementem terapii jest współpraca z najbliższą rodziną.
Pod żadnym pozorem nie oskarżajmy nastolatka o to, że pije alkohol. Nie miejmy do niego pretensji. Bądźmy życzliwi i panujmy nad emocjami. Rodzic, który odkryje, że jego dziecko spożywa alkohol, nie powinien w żaden sposób wyrażać swojej dezaprobaty. Musi zrozumieć, że sięganie po alkohol jest wołaniem o pomoc i to rodzic, jako pierwszy powinien jej udzielić.

Wirtualny świat

Czy można się przyzwyczaić do ogromnej ilości bodźców, które płyną z mediów elektronicznych?

Postarajmy się odpowiedzieć na to pytanie biorąc za przykład komputer, który z jednej strony jest doskonałym narzędziem pomagającym w różnych dziedzinach życia, z drugiej zaś – przyczyną zaniku więzi międzyludzkich. 

Wśród internautów uzależnionych od komputera jest młodzież, która potrzebuje specjalistycznej pomocy. Uzależnienie od komputera i internetu można leczyć. Najczęstszą formą leczenia tego typu uzależnienia jest psychoterapia, która ma na celu ukształtowanie umiejętności kontrolowania czasu spędzanego w sieci. Terapia taka nie polega więc na pozbawieniu możliwości korzystania z internetu. Specyficzną techniką leczenia uzależnień komputerowych jest przygotowanie i przestrzeganie ściśle określonego planu dnia.

Dzięki internetowi, który poprzez swój globalny zasięg oraz łatwy dostęp stwarza szeroką platformę komunikacji żyje nam się łatwiej. Co za tym idzie?

Współczesna młodzież ma coraz mniej ochoty na bezpośrednie rozmowy. To dzięki internetowi, młodzi ludzie załatwiają wiele spraw, zarówno osobistych jak i zawodowych. Szybko uzależniają się od czynności, które dzięki internetowi wykonują.

Wielu uczniów widzi świat przez pryzmat komputera, telefonu komórkowego, odtwarzacza mp3 czy konsoli do gier.

Czy wirtualny świat nie zawładnął nami całkowicie?